Õîîë (ìàõàí õîîë)
Ìàë÷èí àðä îëîí óðèí äóëààí öàãò öàãààí èäýý, àéðàã öàãàà, õàðèí õ¿éòýí ñýð¿¿íèé óëèðàëä ìàõàí õîîëûã íýëýýä õýðýãëýäýã. Ìàõàí õîîë íü áîäü áîëîí áîã ìàëûí ìàõíààñ ãàäíà àíãèéí ìàõ áàãàã¿é áàéðûã ýçýëíý. Ìàõàí õîîëûã á¿õýë ìàõàí, äîòîð ìàõàí, òàâàí öóëûí, õîëèìîã õýìýýí àíãèëäàã.
Áîîäîã: Óñ õýðýãëýõã¿éãýýð ìàõûã ººðèéí ø¿¿ñýíä íü õàëóóí ÷óëóóíä æèãíýí àðüñàíä áèò¿¿ëýí áîëãîñîí õîîë. Áîîäîãûã ÿìàà, òàðâàãàíû ìàõààð õèéõ áºãººä òºõººðºõ人 ãýäýñ äîòðûã íü ãàðãàõ, ÿñûã íü øóëæ àâàõ óëàéòãàñàí ÷óëóóã õèéõ, òóëàìäñàí àðüñûã áèò¿¿ëýõ, ãàäíààñ íü õóéõàëæ áîëãîõ çýðýã íü ìàø íàðèéí àæèëëàãàà øààðääàã áàéíà.
Õîðõîã: ìàõûã ýâäýí ñàâàíä õèéæ áîëãîæ èäýíý.
Áîðö: áîðöûã íóòàã íóòàãò ººð ººðººð õèéäýã. Õàìãèéí ò¿ãýýìýë íü ç¿ñìýë áîðö þì. ÿéöýò õàòñàí 214ãð áîðö, 1êã íîéòîí ìàõòàé òýíöýíý.
Êàç: Àäóóíû ìàõààð õèéíý.àäóóíû ºëºëí ãýäýñ äîòîð äàâñ íîãîîãîîð àìò îðóóëñàí õàâèðãèéã öîðîéòîé íü õàìòàòãàí ÷èõýæ, ¿ç¿¿ð¿¿äèéã íü áîîæ õýýðèéí íºõöºëä óòàæ áîëãîäîã. ýíý íü ìàõèéã óäààí õóãöààãààð õàäàãëàõ àðãà áîëäîã.
Öàãààí èäýýí á¿òýýãäõ¿¿í
Àéðàã: ìîíãîëûí 8-í àìòòàíû íýã íü “ Öàãààí õàñûí ýýäýì” õýìýýõ ã¿¿íèé ñ¿¿ þì. Àéðãèéã ¿õýðèéí, èíãýíèé ãýæ àíãèëíà. Àéðàãíû íàéðëàãàíä õ¿íèé áèåèéí ýð¿¿ë ìýíäýä õðýðýãöýýòýé áàðàã á¿õ àìèí äýì àãóóëàãäàíà.
Øèìèéí àðõè: øèìèéí àðõèéã äàõèí íýðæ ãàðãàñíûã àðç, àðçûã íýðñíèéã øàðç ãýíý.
ºðºì: õººð¿¿ëñýí ñ¿¿ã õººñºðòºë íü ñàìàð÷ ñàâàíä õèéæ ºðºìò¿¿ëíý.
Òàðàã: ñ¿¿ãýýð õèéíý. Ñ¿¿íä òàðàãíû õºðºí㺠õèéæ á¿ðýëä¿¿ëíý.
Õîîðìîã: ñ¿¿ãýý àéðàã áóþó õºðºí㺺ð ãàøèëãàí õóòãàí èñãýñíèéã õîîðìîã ãýíý.
¨ñëîëûí õîîë: Òºð øàøíèé áîëîí òîìîîõîí áàÿð ¸ñëîëûí ¿åä õýðãýëäýã. Õ¿íäýòãýëèéí çîîãèéã Ø¿¿ñýí çîîã ãýíý.
¨ñ çàíøèë
Ñýðæèì ºðãºõ
Àðõèòàé õîëáîîòîé íýã ¸ñ çàíøèë áîë ñýðæèì ºðãºõ ¸ñ þì. Ò¿¿íèéã ¿éëäýõäýý ÿäàì õóðóóãààðàà ãóðâàí óäàà áóþó <<̺íõ òýíãýð àìãàëàí áàéã, õºðñ äýëõèé àìãàëàí áàéã>> ãýñýí óòãààð ºðãºäºã.
Çî÷ëîõ ¸ñ
Ìàíàé àðä ò¿ìýí ýðò ¿åýñ àéë õºðø, íóòàã óñíûõàà ýõëýýä ñóì àéìàã íèéñëýë õýìæýýíèé çî÷èëîõ, õ¿íäýòãýõ ¸ñ äýãèéã íàðèéí áàðèìòàëæ èðñýí. ßìàð ÷ àéëä õîë îéðîîñ àéë÷ëàí èðæ áóé òàíèõ, òàíèõã¿é áóñ õ¿ì¿¿ñèéã ýåëäýã çàí ààøòàéãààð öàé èäýýãýý áýëòãýí çî÷èëæ ºíãºð¿¿ëýõ, õýðýâ çî÷èí õîíîãëîõîîð èðñýí áîë ò¿¿íèéã òàâòàé àìðóóëàõûã õè÷ýýäýã ¸ñ õºäºº îðîí íóòàãò ýä¿ãýý ÷ õàäãàëàãäñààð èðæýý.
Çî÷íûã óãòàõ
Õàìãèéí õ¿íäòýé ýðõýì çî÷íûã õîëîîñ óíààòàé óãòäàã, àõìàä õ¿ì¿¿ñ õîâîð èðäýã çî÷íûã ãýðýýñ óãòàí î÷èæ õ¿ëýýí àâäàã. Õýðâýý ãýðýýñ ãàð÷ àìæèõã¿é áóþó ñàíààíäã¿é áàéõàä çî÷èí îðîîä èðâýë ÿàðàí áîñîæ õ¿íäýòãýæ óãòäàã çàíøèëòàé. Àéëä ºíäºð íàñòàé, ººðèéí ààâ ýýæ èðýõ ¿åä çààâàë óÿàí äýýð íü î÷èæ ò¿øèæ áóóëãààä óíàà ìîðèéã íü àâ÷ óÿíà. Ãýðèéíõýý ¿¿äèéã îíãîéëãîí çàëäàã ¸ñòîé. Çî÷íîî óãòàõàä ýõëýýä ýìýãòýé íü, äàðàà íü íàñíû ýðýìáýýð ìýíäëýõ áºãººä, èõýä õ¿íäòýé õ¿íèéã ýìýãòýé, àõìàä ãýëã¿é õàìãèéí ò¿ð¿¿íä àìðûã íü ýðíý.
Çî÷íûã ¿äýõ
Çî÷íûã ìºí ë ãýðýýñ ãàð÷ ¿äíý. Çî÷íûã ìîðü óíààíä ìîðäóóëæ, ñóóëãàæ áàéæ ãýðòýý îðäîã. ̺í áýëýã äýìáýðýëèéã åðººæ õàäàã áàðèí äàðàà óóëçàõ åðººë òàâèí, ¿äýí ÿâóóëäàã çàíøèëòàé. ̺í ò¿¿í÷ëýí î÷ëîõ ¸ñîíä öàéëëàãà, áóäààëãà, äàéëëàãà ãýñýí ãóðâàí ç¿éë ¸ñ áàéäàã.
Öàéëëàãà
Àõ ä¿¿ñ àíä íºõ人 õ¿íäýòãýí öàéëóóëàõ, øèíýýð àéë áóóñàí àéë õºðøòýéãýý òàíèëöàõ çîðèëãîîð, ýñâýë óäààí õóãàöààíä àéëñàæ áàéãààä ñàëæ í¿¿õ áîëîõîä õàðèëöàí áèå áèåíýý öàéëàí, øèíý îíûã òîõèîëäóóëàí áèå áèåíýýñýý ãýð á¿ëýýð íü óðüæ óóëçàõûã õýëíý. Öàéëëàãàíä öàé èäýý, ÷èõýð æèìñ, áîîðöîã, öàãààí èäýýíýýñ ãàäíà æèðèéí õîîë, àéðàã, àðõè õýðýãëýäýã íèéòëýã ¸ñòîé.
Áóäààëëàãà
Õ¿¿õýä óãààí, õ¿¿õäèéí ¿ñ àâàõ, õ¿¿õäèéí îé áîëîõ, àëäàð õ¿íäýòãýëèéí îäîí çýðýã ìºí õ¿íèé îðøóóëàõ, öàãààí ñàð ìýò îíöãîé ¸ñëîëä ã¿éöýòãýõ ¸ñ çàíøëûã õýëíý. Áóäààëëàãà íü ¿ðæèí äýëãýðýõ, àðâèæèõèéí æàðãàë áýëãýäýë áîëñîí ñ¿¿, áóäààã ýðõýìëýõ ¿éë þì.
Äàéëëàãà
Öàéëëàãàòàé àäèë áîëîâ÷ íýã õî¸ð ãýð á¿ëèéí áóñ òóõàéí íóòàã óñíûõàà, õàìò îëíû õàìòðàí ºðãºí õ¿ðýýòýé, õ¿íäýòãýëèéí ø¿¿ñ, óóö òàâüæ, èäýý áóäàà îëîí òºðºë ç¿éëýýð áýëäýñíýýð ÿëãààòàé. Äàéëëàãàíä öàé, èäýý, õ¿íä ø¿¿ñ, àðõè, ìàõ, áóóç, õóóøóóð îðîõ òàíñàã óíäàà àéðàã çîíèëíî.
Ãàð óðëàë
Ìîíãîë àðäûí ãàð óðëàë íü íýí ýðòíèé óëàìæëàëòàé. Õ¿íí¿ óëñûí ¿åä ìîä, øèð, á¿ñ, ýñãèéãýýð óðëàõ àæèë õºãæèæ, òºìºð õàéëàõ, òºìºð ýäëýë õèéõ, ìºí áàðèëãûí õýðýãëýãäýõ¿¿íä áàéäàã óñàí ñ¿ëæýý õýý îäîî ÷ óëàìæëàãäàí ¿ëäæýý. XV-XVII çóóíû ¿åä íèéãìèéí áàéãóóëàëòûí áóòðàëûí óíàëòòàé õîëáîîòîé ãàð óðëàë íýëýýí äîðîéòñîí ÷ óëàìæëàëàà õàäãàëàí ¿ëäæýý. Ýðòíýýñ íààø àëò ìºíãº, ýðäýíèéí ÷óëóóãààð ãî¸ìñîã ýäëýë õèéõ, öóòãóóðûí óðëàë óëàìæëàí õºãæèæ, Õàëõûí ºíäºð ãýãýýí Çàíàáàçàðûí óðëàë Ìîíãîëûí óðëàëä ñýðãýí ìàíäàëòûã àâ÷èðñàí ò¿¿õòýé. Ýíý õ¿íèé á¿òýýë¿¿ä Ìîíãîë òºäèéã¿é äýëõèéä ãàéõàãäñààð èðñýí.
Çýýãò íààìàë
Ìîíãîë÷óóäûí ñî¸ëûí ºâºðìºö îíöëîãòîé íÿãò óÿëäàí ýðòíýýñ íààø óëàìæëàãäàí õºãæèæ èðñýí óðëàë þì. Íèéñëýë õ¿ðýýíèé óð÷óóä çýýãò íààìëààð íýëýýä íýðä ãàð÷ áàéñàí áºãººä ýðõëýã÷èä íü ãîë òºëºâ ýìýãòýé÷¿¿ä áàéäàã. Çýýãò íààìëààð óëààí ñàõèóñ áóðõàíû õºðãèéã ÷àäàìãàé óðëàñàí íü õààíû ìóçåéä õàäãàëàãäàæ áóé. ̺í ýðòíèé ýä¿ãýýãèéí õàòãàìàë÷èí óð÷óóäûí á¿òýýñýí áóðõäûí ä¿ð õºðºã, ýõ îðîí áàéãàëèéí ñýäýâò òîìîîõîí çýýãò íààìëûí á¿òýýë¿¿äèéã ñîíèðõîæ áîëíî.
Ìîíãîë çóðàã
Ìîíãîë çóðàã íü Õ¿íí¿ãèéí ¿åýñ ¿¿ñýëòýé. Ìîíãîëûí ¿íäýñíèé óðàí çóðàã íü àðä ò¿ìíèé àæ àìüäðàë, çàí ¿éë, óãñààòíû ç¿é, îëîí ¿éë ÿâäëûã íàðèéí òîî÷èí íýí òîäîðõîé ä¿ðñëýí ¿ç¿¿ëýõäýý ºíãºíèé áîëîí õýý óãàëçíû ä¿ðñèéã áýëýãäëèéã ýðõýìëýæ, ÷èìýãëýëèéí ºí㺠àÿñòàé á¿òýýäýãýýðýý ßïîí, Õÿòàä, Ñîëîíãîñûí çóðãóóäààñ ÿëãàðäàã. Ìîíãîëûí çóðàãò ëàãòàí, ìàðòàí, ãàðòàí çýðýã õýä õýäýí òºðëèéí àðãà áèé. Ýíý íü õàð óëààí öàãààí äýâñãýð äýýð àëòëàã ãîëäóó ºí㺺ð çóðàõ àðãà þì. Ìîíãîë çóðàà÷äûí ººð ººðèéí ãýñýí óð óõààí, àâúÿàñ áèëýã ºâºðìºö àðãà áàðèëóóä øèíãýí ¿ëäæýý.
Òºðèéí ¸ñëîë áàÿð íààäàì
Òºðèéí òóã ñ¿ëäýý äýýäëýõ íü
Ìîíãîë÷óóä Õ¿íí¿ óëñûí ¿åýñ òºð óëñûí ñ¿ëä òóãèéã á¿òýýí õýðýãëýæ èðæýý. Ìîíãîë òºðèéí óëàìæëàë ñ¿ëä òóãèéã ÿëãóñàí ñ¿ëä ãýäýã áà õàð öàãààí, àëàã òóã ãýñýí ãóðâàí ÿëãààòàé. Ýðòíýýñ íààø Ìîíãîë òºðèéã àðèóíààð ìàíäàí áàäàð÷ áàéõûí áèëýãäýë íü 9-í õºëò öàãààí ñ¿ëä áîëíî. Ýíý ñ¿ëä íü îðîéäîî àëòàí øàðãàë ãàëòàé, ãàí ñýðýýã áàéðëóóëæ, ò¿¿íèé äîîðõ ñàðíû ýðãýí òîéðîí 81 í¿õíýýñ íàðèéõàí ç¿¿ñýí ÿìààíû àðüñàí îîñðîîð áýõýëæ öàãààí àäóóíû õÿëãàñ óíæóóëñàí áàéäàã. Ãîë ñ¿ëäèéã òîéðîí íàéìàí ýë÷ ñ¿ëäèéã õîëáîñîí áàéäàã. Åñºí õºëò öàãààí ñ¿ëäèéã õààíûã õààíûã øèðýýíä, çàñàã òºðèéí èõ õóðàëäàé, òºðèéí íààäàì õèéõýä çàëäàã èõ áýëãýäýë õ¿íäýòãýëòýé þì.
МОНГОЛЫН АЯЛАЛ ЖУУЛЧЛАЛ
Õ¿íèé áèå ìàõáîäü áóþó àëü íýã ýðõòýíä àíàãààõ çîõèñòîé íºëºº ¿ç¿¿ëäýã áàéãàëèéí óñûã ðàøààí ãýäýã. Ðàøààíààð ýì÷ëýõ àðãà áîë àíõ ¿¿ññýíýýñýý ýõëýýä ºíººäðèéã õ¿ðòýë õ¿ì¿¿ñèéí îëîí æèëèéí òóðøëàãà äýýð ¿íäýñëýñýí àðãà áºãººä õ¿íèé áèå îðãàíèçì ò¿¿íèé îð÷èí õî¸ðûí õîîðîíäîõ õºäºë㺺íò òýìöëèéã ººð÷ëºõ áà õýâèéí áàéäàëä íü îðóóëäàã, ýì÷ëýí ñóâèëàõ áà óðüä÷èëàí ñýðãèéëýõ õî¸ð õýìæýýã õîëáîæ ºãäºã õîëáîîñ þì.
Ðàøààí óñûã õ¿í òºðºëõòºí ýðòíýýñ íààø ýì÷èëãýý ñóâèëãààíä àøèãëàæ áàéñàí íü òóõàéí ðàøààíûã ãàçðûí ã¿íýýñ ãàðàõäàà ÿìàð ýðäýñ áîäèñ àãóóëñíààñ õàìààð÷ ýëäâèéí ºâ÷èí ýìãýã ýðõòýíä õýðõýí ¿ç¿¿ëäãèéã íýýí ìýäýæ áàéñàíòàé õîëáîîòîé àæýý. Ìîíãîë÷óóä áóëàã ðàøààí óñíû äýðãýä îâîî áîñãîæ, ìîä õàòãàí áºñ äààâóó, õàäàã ÿíäàð ç¿¿æ óñíààñ íü àìñàí òýðã¿¿íäýý õ¿ðãýæ áóëàã óñàà õ¿íäýòãýäýã çàíøèëòàé áºãººä ýíý íü áóëàã óñàà àðèóí òóíãàëàã, àðâèí áàÿëàã áàéëãàí õàìãààëàõ, íºãºº òàëààð áàéãàëèàñàà áóÿí õèøèã ãóéæ áàéãàà ã¿í óòãà ó÷èðòàé þì. /Òàõèëãàòàé óóë óñ ýíãèéí îâîîã áóñíèóëàí ñ¿éòãýâýë ëóñûí õîðëîë áîëäîã ãýäãèéã õýí á¿ãä ìýäíý./ Ìîíãîë íóòàãò ýðòíýýñ íààø îðøèí ñóóñààð èðñýí õ¿ì¿¿ñ õàëóóí, õ¿éòýí ðàøààíûã ººðñäèéí àìüäðàë àõóéä àøèãëàæ èðñíèé áàðèìò íü ìàíàé îðíû õàëóóí, õ¿éòýí ðàøààíû äýðãýäýýñ õóó÷èí, øèíý ¿åèéí ÷óëóóí çýâñýã, õ¿ðýë çýâñýã îëääîã ãàçàð îëîí áàéäàã. Ýíý áîë òºâ àçèä îðøèí ñóóæ áàéñàí ýðòíèé îëîí îâîã àéìãèéí õ¿ì¿¿ñ ðàøààí óñ àøèãëàí ºâ÷íºº ýìíýæ áàéñíûã õàðóóëæ áàéãàà þì. Æèøýý íü: ªìíºãîâü àéìàã - Õàäàò, Äîðíîä àéìàã - Ãóðâàí, Õýíòèé àéìàã - Çàõàð ãýõ ìýò ðàøààíû äýðãýäýýñ ÷óëóóí çýâñýã îëääîãîîñ ãàäíà ýíý ìýò ðàøààíû äýðãýä ìàø ýðòíèé äºðâºëæèí áóëø áàéäàã. 7-8-ð çóóíû ¿åä Îðõîíû Òóðê¿¿ä Îòãîíòýíãýðèéí ðàøààíûã àøèãëàí ýëäýâ ºâ÷èí ýìãýãýý ýì÷èëæ áàéñàí òàëààð Òàí óëñûí áè÷èãò äóðäæýý. ̺í Õ¿ðýìò, Õóæèðò çýðýã íýðä ãàðñàí ýðòíèé ðàøààíóóäûí äýðãýä Òóðê, Êèðãèçèéí áóëø ýëáýã áàéäàã. 13-14 çóóíû Ìîíãîë÷óóä õàëóóí õ¿éòýí ðàøààí áàãàã¿é àøèãëàæ áàéñíûã Öàãààí ñ¿ì, Õ¿ðýìò, Õóæèðò, Åðºº, Åñòèé, Îíîí ãýõ çýðýã ðàøààíóóäûí ò¿¿õýí áàðèìòààð íîòîëæ áîëíî.
Монгол улс дэлхийн хойд хагас, зүүн уртрагт баруунаас зүүн тийш сунамал, ерөнхийдөө зуувандуу хэлбэртэй оршдог уудам нутаг дэвсгэртэй улс билээ.
Монгол орны газар зүйн байрлалыг дараах 3 хэсэгт болгон ангилж авч үзэж болох юм. Үүнд:
Математик газарзүйн хувьд
Улс төрийн газарзүйн хувьд /нйигэм эдийн засгийн/
Физик газарзүйн хувьд
Математик газарзүй
Монгол улс дэлхийн цагийн 6, 7, 8-р бүсэд оршдог.
Хойд цэг -ХӨ520091, ЗУ980511-т орших Монгол шарын даваа
Өмнөд цэг -ХӨ410351,ЗУ1040591-т орших Орвог гашууны бор толгой
Баруун цэг -ЗУ870471 ХӨ490091-т орших Хүйтний оргил / Алтай таван богд/
Зүүн цэг -ЗУ1190571 ХӨ460611-т орших Модот хамар /Соёлз уул/
Монгол орны хойд цэгээс өмнөд цэг хүртэл 100311-ийн зай байх ба энэ нь 1259 км байна.
Монгол орны баруун цэгээс зүүн цэг хүртэл 320101-ийн зай байх ба энэ нь 2392 км байна.
Монголын газар нутгийн дундаж өндөр ДТД1580м байна. /Азийн дундаж өндөр ДТД 960м/
Монгол орны хамгийн өндөр цэг Алтай таван богд уулын ноён оргил Хүйтний оргил /Найрамдал/ ДТД4374м байна.
Монгол орны хамгийн нам цэг Дорнодын талд орших Хөх нуурын хөндий ДТД 552м байна.
Дэлхийд хамгийн чухалд тооцогдох дараах хоёр шугам манай орны нутаг дэвсгэрийг дайран өнгөрдөг байна. ХӨ-ийн 450, ЗУ-ын 900 юм.
Нутаг дэвсгэрийн нийт талбай нь 1`565`000км2 ба Франц шиг 3 улс, Англи шиг 6 улс, Итали, Грек, Испани, Ирак, Бельги, Австри улсуудын нутаг дэвсгэрээс том байх ба Израйль Дани улсын нутаг дэвсгэр гэхэд л манай орны жижиг аймгийн нэг болох Баян-Өлгий аймгийн нутаг дэвсгэрээс бага юм.
Нийгэм эдийн засгийн: Улс төрийн ямар онцлогтой улс орнуудтай хиллэж байгаа болон олон улсын чанартай хөдөлмөрийн хуваарьт хэрхэн татагддаг хийгээд татагдах боломжтой, олон улсын байнгын, улирлын дамжин өнгөрөх боомтууд хэр олонтой зэргээр нийгэм эдийн засгийн газар зүйн байрлал тодорхойлогдно.
Монгол улс дэлхийн 2 том гүрэнтэй хил залган оршдог. Энэ нь улс дамнасан аялал жуулчлалын дамжин өнгөрөх идэвхитэй бүс нутаг байх боломжийг бүрдүүлж өгдөг. Түүнчлэн хөрш орнууд нь олон улсын зах зээл дээр эрчимтэй хөгжиж байгаа, цаашид ч илүү хөгжих потенциал ихтэй улсууд учраас хаяа нийлэн буй орны хувьд аялал жуулчлалаа хөгжүүлэх чухал сурвалж байх боломжтой.
Анх Мексикийн Карибын тэнгисийн эрэг орчмын нутгуудаар ямар ч том төвүүд байхгүй байсан. Хамгийн том нь 335-хан (үүний 80% нь эмэгтэйчүүд) хүнтэй тосгон байсан. Анх ийм байдалтай байсан Мексик улс АНУ-тай 3800 км-ээр хиллэдэг газар зүйн онцлог байрлалынхаа ачаар л аялал жуулчлалыг эрчимтэй хөгжүүлж чаджээ. Одоо бол Мексикийн Карибын тэнгисийн эрэг орчмын газрууд нь зай завсаргүй олон тооны амралт, наран шарлага, зугаа цэнгээний төвүүдтэй болж чадсан байна. Энэ эрчимтэй хөгжлийн нууц нь АНУ-ын Калифорнид очиж байгаа гадаадын жуулчдын анхаарлыг татаж чадсанд байгаа юм. Өөрөөр хэлбэл тэд гадаад зах зээл дээр ажиллахаасаа илүүгээр Калифорнийн зах зээл дээр ажилласан байна.
Энэ бол Монголд байж болох л жишээ. Дэлхийн аялал жуулчлалын түүхийг сөхөж харахад аль ч улс оронд аялал жуулчлалын inbound ба outbound (Хятадыг түших ёстой) жуулчлалын аль нэг нь идэвхитэй хөгждөг байсан бол өнөөдөр БНХАУ-д энэ 2 хэлбэр зэрэг хөгжиж байна. Монгол улсыг орон зайн хувьд лидер улс гэж хэлж болох юм. Тодруулбал, ийм эрчимтэй хөгжиж буй зах зээл бүхий улс оронтой хил залгаа орших улс орнууд аялал жуулчлалыг эрчимтэй хөгжүүлэх боломжтой байдаг юм. Одоогоор Испани улс жилд хамгийн их 70 сая, дараа нь Франц 69 сая, АНУ 59 сая, Итали 42 сая жуулчин авдаг бол 2010 он гэхэд Хятад 70 сая хол давсан жуулчид хүлээн авахаар байна гэсэн судалгааг Дэлхийн аялал жуулчлалын байгуулагаас хийсэн байна. Өнөөдөр БНХАУ жилдээ 20 сая жуулчин авч байгаа бол 2015 он гэхэд Хятад нь 100 саяд хүрнэ. Аялал жуулчлалын тогтвортой байдал нь аль болох өөрийн байгальд хор хөнөөлгүйгээр хөгжүүлэх явдал юм. Аялалд яваа хүмүүсийн ихэнх нь нэг бус олон улс үзэх сонирхолтой байдаг. Бээжингээс 2 цаг яваад монголд очих амархан.
Гэсэн хэдий ч нөгөөтэйгүүр Монголд буcад орноос ирэх жуулчдын аялалын хугацаа, зардлыг ихэсгэх, түүнчлэн гадаад зах зээл дээр идэвхитэй өрсөлдөх боломжийг хязгаарлах нөхцөл үүсгэх сөрөг үр дагавартай ажээ.
Улс төрийн газарзүй
Монгол улс НҮБ-д Япон, Хятад, Солонгос зэрэг улсуудын хамт Зүүн Азийн бүс нутгийн орнуудад багтдаг. Нутаг дэвсгэрийн хэмжэгээр дэлхийд 17-т, Азид Хятад, Энэтхэг, Саудын Араб, Индонез, Иран, Казакстан улсудын дараагаар 7-рт ордог. Хойд талаараа ОХУ-тай, баруун, зүүн, өмнөд талаараа БНХАУ-тай хилллэдэг. Нийт хилийн урт 8181,895 км ба үүнээс ОХУ-тай 3485км-р, БНХАУ-тай 4676,895 км-р тус тус хиллэнэ. Гурван улсын хилийн зааг нь манай талд баруундаа Таван богд уул, зүүн талдаа Тарваган тахын овоогоор зааглан оршдог. Хэдий хоёрхон улстай хиллэх боловч манай улсад хамгийн ойр орших улс бол Казакстан юм. Манай хилээс баруун тийш 45 км-ын цаана Казакстаны хил байна.
Физик газарзүй
Хятад, Сибирийн платформын нөлөөнд өргөгдөж тогтсон харьцангуй өндөрлөгт оршдог. Газар нутгийн ихэнхи буюу хойгуурх нутаг нь геосенклиналийн горимд тогтсон бол өмнөд хэсэг нь платформоо хаяалж оршдог. Ази тивийн төвд өндөрлөг газарт байрладаг нь уур амьсгал бүрэлдэн тогтнох нэг үндэс нь болж байна. Далайгаас алслагдсан, байгалийн төрөл бүрийн бүсүүд байдаг.
Дэлхийн хамгийн хойшоо түрж орсон элс /говь/ Увсад байдаг Бөөрөг дэлийн элс юм. Мөн хамгийн өмнөд тийш түрж орсон мөнх цэвдэгт газар Хангайн нурууны өмнөдөд Баянхонгор аймгийн Баянлигт байдаг.
Баруун өмнөт, зүүн талын хилийн шугам голдуу толгод, ухаа, гүвээт талаар дайрч өнгөрнө. Зөвхөн барун талд Монгол Алтайн нуруу, Байтаг, Богд, Тахийн шар нуруу зэрэг хэд хэдэн нуруудын хярыг дагасан байна.
Бүх нутгийн 80 гаруй хувь нь 1000м-ээс дээш өндөр, үлдсэн нь 1000м-ээс доош байдаг. Ийм өндөрт байдаг учир нэлэнхүйдээ сэрүүн хүйтэн байдаг. Мөн өндөр улс нь чийгийг өөртөө татаж дотогш нэвтрүүлдэггүй нь уур амьсгал хуурай болох нөхцлийг бий болгодог. Энэ уур амьсгалын хуурай сэрүүн байдал нь ургамал, амьтны аймгийн бүтэц, тархалт болон хүн зоны амьдралын хэв маягт нөлөөлдөг. Монголчууд эртний нүүдэлчин амьдралаар амьдарч ирсэн нь тодорхой хэмжээгээр цаг агаарын байдлаас нөлөөлж байсан нь илэрхий.
Гэвч Монголын аялал жуулчлалын хөгжлийн эхэн үеийн тухай ярихын өмнө аялал жуулчлалын үндсэн ухагдахуун, ойлголт, категориудыг эргэн харах шаардлагатай юм. Аливаа аялал жуулчлал нь юун түрүүнд хүмүүсийн өөрийн хүсэл сонирхлын үндсэн дээр, тодорхой зорилготойгоор хийгддэг. Гэхдээ тэрхүү зорилго нь танин мэдэхүйн үндсэн дээр бий болсон байх шаардлагатай ажээ. /Д.Гантөмөр, “Аялал жуулчлалын үндэс” 2003/ Тэгвэл эртний хүмүүсийн аливаа шилжилт хөдөлгөөн нь гарцаагүй амьдралын шаардлагаар хийгдсэн байдаг тул аялал жуулчлал гэж үзэх боломжгүй юм.
Дэлхий дахинаа монгол орны тухай XII зууныг хүртэл бараг мэдэгдээгүй байсан байна. Гадаадын хүмүүс манай Монголтой танилцаж судлаж эхэлсэн үе бол яах аргагүй XIII зуун билээ. Тэр цагаас өнөөг хүртэл олон орны эрдэмтэн судлаачид, жуулчид Монгол орны газар зүйн мэдээ сэлтийг цуглуулан хэмжээлшгүй үр бүтээлтэй ажиллаж иржээ. Оросын эрдэмтэн судлаач Э.М.Мурзаев монгол орныг судалсан түүхийг хуваан үзэхдээ:
1. Дундад зууны үеийн аялалууд,
2. XVIII-р зуунаас 1870 он хүртэлх үе,
3. 1870-1979 он хүртэлх үе,
4. Орчин үе
гэж үзсэн нь манай орны газар зүйн шинжлэх ухааныг түүхэн хөгжлөөр нь маш оновчтой хуваасан гэж манай орны болон бусад орны судлаач, эрдэмтэд санал нэгтэйгээр хүлээн зөвшөөрч байна.
Үнэхээр ч Монголын аялал жуулчлалын хөгжлийн эртний үе нь Чингэсийн эзэнт гүрэн байгуулагдсан үетэй салшгүй холбоотой юм. Учир нь дэлхий дахинаа урьд өмнө төдийлөн нэр нь гараагүй байсан нүүдэлчин ард түмэн ертөнц дахиныг цочроон, морин туурайгаар дэлхийг бөмбөрдөж хүн төрөлхтний түүхэнд байгаагүй аугаа эзэнт гүрнийг байгуулсан нь бусад улс түмнүүдийг анхаарлыг өөрийн эрхгүй татах болсон ажгуу. Тийм ч учраас Монголын аялал жуулчлалын хөгжлийн энэхүү үеийн гол онцлог нь тус улсын газар нутаг, байгаль цаг уурын онцлог, хүн ардын амьдрал, зан заншил зэргийг тандан судлах зорилготой inbound жуулчлалын үе байсан юм. Товчхондоо Монголчуудын үнэнхүү дайнч, эрэлхэг байж, улс түмнүүдийг нэгтгэн захирах болсон гол нууцыг эрэлхийлж ирэх гадаадын элч төлөөлөгчид, судлаач аялагчдын аялал энэ үед зонхилж байсан гэж хэлж болно. Энэ нь тэдгээр аялагчдын үлдээсэн сурвалж тэмдэглэл, зохиол бүтээлүүдээс тодорхой харагддаг. Монгол оронд гадаадын жуулчид анх орж ирэх тэр үед тэд нар явж өнгөрсөн газар нутгийн гол мөрөд, ан амьтдын тухай хэсэг хэсэг баримт цуглуулан харин монголчуудын ахуй амьдрал, зан заншлын талаар дэлгэрэнгүй бичсэн байдаг. Тэр үед монголын хаад бусад улс орныг байлдан дагуулах аян дайн хийж байсан тул монголчуудын ууган нутаг, тэдний байр байдлыг мэдэж авах явдал уг жуулчдын гол зорилго байжээ. Тийм ч учраас тэдний бичсэн зохиолд угсаатны зүй, аж ахуй, цэргийн байгуулалтын холбогдолтой материал дийлэнх хувийг эзэлдэг ажээ.
Анхны жуулчдаас гэвэл Европын лам Плано Карпини, Вельгельм Рубрук, Венецийн худалдаачин Марко Поло, Хятадын лам Чан Чун нар он удаан хугацааны том аялалууд хийж түүнийгээ дэлгэрэнгүй тодорхойлон бичжээ. Эд нар Монгол орны байгалийн нөхцөл байдлын онцлогийг бичихдээ газар нутгийн уудам их хэмжээ, агаарын халуун хүйтний эрс тэс ялгаа, хур бороо орох өвөрмөц шинж, уул нуруу, хээр талаар аргаль, угалз, хулан, зээр элбэг, говь нутагт уул, хөндий маш олон боловч ургамал тачир, харин Хэнтийн уулст ойтой бөгөөд мод нь уулын арыг дагаж ургадаг зэргийг тэмдэглэсэн байна. Энэ мэтийн мэдээ баримт нь Монгол орны газар зүйтэй дэлхийн олон улс үндэстэнг танилцуулсан анхны зүйл учир тухайн үедээ маш өндөрөөр үнэлэгдсэн төдийгүй одоо үед ч сонирхолтой зүйл гэж үнэлэгдсээр байна.
Жиованни дел Плано Карпини - Италийн санваартан Плано Карпини бол Баруун Европоос Монголд ирсэн хамгийн анхны төлөөлөгч юм. Католик шашны тэргүүнүүд Ромын пап, Апостал ширээт нар Азийн нэгэн дайнч, нүүдэлчин ард түмэн эзэнт гүрэн байгуулж, бусад улсуудад заналхийлэх болов хэмээн эмээж, тэрхүү догшин дайнч улсыг судлах, тагнуулахаар П.Карпинийг Монгол нутагт зараалаар Монгол нутагт илгээсэн байна. Тэрээр Төв Ази, тэр дундаа Монгол оронд ирж тэдгээр улсын хүн амын аж амьдрал, соёл, ёс заншил зэрэг олон зүйлийг танин мэдсэнээс гадна тухайн орны физик газар зүй, байгаль, цаг уурын өөрчлөлт, түүхэн хөгжлийг илүүтэй судлан мэдсэн. Мөн тэр үеийн Монголчуудын эдэлж хэрэглэж байсан зэр зэвсэг, байлдааны ур ухаан, тактик стратеги зэргийг сайтар судлан мэдсэн. Түүний судлагдахуунд хамгийн их бичигдэн тэмдэглэгдсэн хүмүүс бол Татар үндэстэн юм. Татарчуудын талаар бичихдээ “Татарчуудын талаар илүү ихийг мэдье гэвэл тэд хорвоогийн бүх хүн хар ч бай, шар ч бай хэнээс ч илүү эзэндээ л үг дуугүй захирагдаж юу юунаас илүү тэднийгээ хүндэтгэж хэзээ ч эзнээсээ урвадаггүй гэдгийг санах хэрэгтэй.Тэд хоорондоо маргалдаж хэрэлдэнэ гэж үгүй, зодолдох, өвөр зуураа дайтах муудалцан бие биенээ алж шархдуулах явдал гаргана гэж огт байхгүй. Бас тэд сүрхий тэвчээртэй бөгөөд ганц хоёр хоног юу ч идэж уугаагүй хэрнээ өлсөж цангаж байгаа нь огт мэдэгдэхгүй, харин ч баян цатгалан хүмүүс юм шиг байж харагддаг...” гэх мэтээр оруулж өгсөн бөгөөд хүний дотоод чанар, зан ааш аяг зэргийг нарийн тод мэдэрч тэмдэглэн авч, сүүлд номондоо оруулсан байна.
Вильгельм Рубрук - Энэ хүн нь тухайн үедээ өргөн мэдлэг, боловсролтой, ухаалаг шийдэмгий хүн байсан. 1253 оны 5-н сард Константиополь гарч хөлөг онгоцоор гарч улмаар эх газраар Орос нутгийн уудам их газрыг туулж Бат хааны нийслэл хот Хар-хорумд ирсэн. Түүнээсээ цааш Мөнх хаанд бараалхахаар явсан. Рубрук 1253 оны эцсээр Монголд хүрэлцэн ирсэн. Их хааны өргөөг даган бараг 3-н сар нүүдэллэсний эцэст 1254 оны 4-р сард Хар-хорумд ирсэн. 1254 онд нутаг буцсан. Рубрук аялалын тухай тайлан тэмдэглэл бичсэн ба тэр нь зөвхөн Монголын түүхийн талаар төдийгүй, тухайн үеийнхээ газарзүйн мэдлэгийг тэлсэн чухал бүтээл болсон юм. Рубрук энэ бүтээлдээ өөрийн дайран өнгөрсөн газар нутаг, улс орны тухай, ялангуяа XIII зууны үеийн Монголчуудын амьдрал, зан заншил, эрхлэх аж ахуйн талаар олон зүйлийг гярхай ажиглан үнэн зөвөөр тэмдэглэн бичсэн.
Марко Поло - Италийн баян худалдаачны хүү Марко Поло өөрийн эцэг Николай, авга ах Матевей нарын хамт 1263 онд Акка хотоос гарч Ойрхи Дорнод, Дундад Ази, Төв Ази, Өмнөд ба Баруун Өмнөд Азийн олон улс орноор аялжээ. Жуулчлан очсон улс орны хамгийн умард зах нь Монголын Хар-хорум, өмнөд зах нь Суматрийн арлын хойт хэсэг байсан бол өрнөд хэсэг нь Ойрхи Дорнод, дорнод нь Кинсай буюу одоогийн Ханьжоу хот бөгөөд Энэтхэг, Төвд, Бирмийн зүүн зах, Афганистан, Иран, Ирак зэрэг улсаар явжээ. Монголын эзэнт гүрний хаан Хубилайн дэргэд 17 жил суухдаа Монголчуудын ахуй амьдрал, тэдгээрийн түүхэн үе зэрэгтэй нарийн танилцан тэмдэглэж авсан ба түүнийгээ “Хорвоогийн элдэв сонин” /Энэхүү бүтээлээ 1298 онд Генуя хотноо гянданд сууж байхдаа хамт хоригдож байсан Пизанскийн Рустиканад хэлж бичүүлсэн /Орчлонгийн элдэв сонин 1-р бүлэг Оршил// гэсэн дэлхий дахинаа алдартай бүтээлдээ оруулсан байдаг нь хойч үеийнхэнд өмнөх түүхээ мэдэж авах сайхан боломжийг олгосон юм. Мөн Монголын эзэнт гүрний их хаан Хубилайн тухай маш тодорхой бичсэн байдаг. Түүний дотоод зан чанар, биеийн байдал зэргээс гадна хан хөвгүүдийн талаар мөн дурдсан байдаг. Монголын эзэнт гүрний харуул солих дэг, найр хурим төрсөн өдөр тэмдэглэх ёслол, ан авд мордох, цаасан мөнгө гүйлгээнд оруулж эхлэх, замын дэргэдүүр мод тарьсан тухай, тариа будаа тарих хураах, алба нарын уудаг архи, шашин шүтлэг, сүнс зэргийн талаар ихэд дэлгэрэнгүй оруулсан байдаг. /“Хорвоогийн элдэв сонин” 79-104-р бүлэг/
XIII зуунд хэдхэн жуулчид тэр үеийн Монголын нийслэл Хархорин хотыг чиглэж тус орны төв хэсгээр явж өнгөрсөн бол XVII-р зуунаас эхлэн XIX-р зууны дунд үе хүртэл олон зуун хүмүүс Монголын янз бүрийн нутгаар явсан тул тэдний үлдээсэн бичиг номонд Монголын баруун хязгаараас зүүн хязгаар хүртэлх уудам их газрын тухай мэдээ баримт ямар нэг хэмжээгээр орсон байна.
XIX зууны сүүлч, XX-р зууны эхээр Монгол оронд ирж судалгаа хийсэн жуулчид, эрдэмтдийн тоо түрүү түрүүнийхээс хавьгүй олон болсон бөгөөд тэдний дотор Оросын эрдэмтэд дийлэнхийг нь эзлэнэ. 1845 онд Оросын газар зүйн нийгэмлэг байгуулагдаж газар зүйн иж бүрэн судалгааг амжилттай зохион явуулж орос орны зүүн захын нутаг Дундад Азийг ихээхэн далайцтай судалсан байна. Энэ үеийн олон жуулчид, судлаачдын дотроос хийсэн ажлын цар хүрээ, үр дүнгийн хувьд Н.М.Пржевальский, З.А.Матусовский, Г.Н.Потанин, М.В.Певцов, В.А.Обручев, П.К.Козлов, В.Л.Камаров, М.А.Усов нарыг дурдаж болно.
З.А.Матусовский 1870 онд Алтай, Хангайн уулс, Их нууруудын хотгороор аялаж явсан газрынхаа зургийг авсан бөгөөд “Хятад гүрний газар зүйн тойм” гэсэн номондоо монгол орныг тусгайлан бичжээ. Энэ нь манай орныг Европынхонд дэлгэрэнүй танилцуулсан анхны явдал байлаа. /газар зүйн хувьд/
Монгол орны газар зүйн тухай шинжлэх ухааны үндэслэлтэй төсөөллийг бий болгосон хүн бол яах аргагүй Н.М.Пржевальский юм. Энэ хүн 1870-1880 оныг хүртэл Төв Азиар 4 удаа том аялал зохион байгуулсан бөгөөд энэ аялалуудаараа нутаг ус, байгаль хүн зоны тухай дэлгэрэнгүй материал цуглуулж бусдад түгээн тунхагласанаараа дэлхийд алдаршсан билээ. Тэрбээр хэд хэдэн том бүтээл туурвисан бөгөөд түүний ”Монгол ба Тангадын орон” номонд тахь, хавтгай зэрэг амьтадын тухай анх удаа гарсан бөгөөд, дэлхий дахинд тахийг “Пржевальскийн адуу” гэж нэрлэх болжээ. Түүний нээсэн адуу хэдий манай оронд устсан боловч мон&atild
© МОНГОЛЫН АЯЛАЛ ЖУУЛЧЛАЛ
Эх загварыг зохиосон
N.Design Studio
| Хөрвүүлсэн
Blog and Web
,
Банжиг Блог
Энэ блогийн тухай
Шошгонууд
- зураг (1)
- Лекц 01 (1)
- Лекц 02 (1)
- МОНГОЛ ОРНЫ РАШААН (1)
- Монголын үндэсний хоол хүнс (1)
- ундаа (1)

